Nordkapp (Przylądek Północny) to klif na wyspie Magerøya w Norwegii, który wznosi się na 307 metrów nad Morzem Barentsa. Znajduje się na współrzędnych 71°10′21„N i jest najdalej na północ wysuniętym punktem Europy dostępnym samochodem. Wyspa, połączona ze stałym lądem tunelem o długości 6,87 km, przyjmuje turystów przez cały rok. Wstęp do centrum Nordkapphallen kosztuje 360 NOK dla dorosłych. Długość dnia polarnego wynosi tu 76 dób, od 14 maja do 29 lipca, a noc polarna trwa około 63-67 dób, od około 20 listopada do 22 stycznia. Dzięki temu Nordkapp jest doskonałym miejscem do obserwacji słońca o północy oraz zorzy polarnej.
Co to jest Nordkapp i gdzie dokładnie się znajduje?
Nordkapp, znany także jako Przylądek Północny, to miejsce usytuowane na północnym wybrzeżu wyspy Magerøya w norweskim regionie Finnmark. Jego dokładne współrzędne to 71°10’21N 25°47’04E.
Ten imponujący klif wznosi się pionowo na wysokość 307 metrów nad Morzem Barentsa, tworząc rozległą, płaską platformę. Na jego szczycie umieszczono charakterystyczny metalowy globus, który został postawiony w 1978 roku i stał się rozpoznawalnym symbolem tego miejsca na całym świecie. Wyspa Magerøya zajmuje powierzchnię 436,6 km², a od 1999 roku łączy ją z kontynentem podwodny tunel o długości 6,87 km, który schodzi aż na 212 metrów pod poziom morza. Nordkapp znajduje się za kołem podbiegunowym i jest częścią administracyjną gminy Nordkapp w hrabstwie Finnmark.
| Temat | Informacje |
|---|---|
| Co to jest Nordkapp i lokalizacja | Nordkapp to przylądek na północnym wybrzeżu wyspy Magerøya w Norwegii (Finnmark), współrzędne 71°10’21N 25°47’04E, klif 307m nad Morzem Barentsa, z metalowym globusem na szczycie postawionym w 1978 roku. |
| Geografia i infrastruktura | Wyspa Magerøya 436,6 km², połączona z kontynentem tunelem Nordkapptunnelen o długości 6,87 km, 212 m pod poziomem morza. Nordkapp jest za kołem podbiegunowym i częścią gminy Nordkapp w Finnmark. |
| Położenie najdalej na północ w Europie | Nordkapp jest najbardziej na północ wysunięty punktem Europy dostępny samochodem. Rzeczywisty najdalej na północ punkt Magerøyi to Knivskjelodden, 1450 m dalej na północ, dostępny pieszo. Kontynentalna Europa najdalej na północ: Kinnarodden (Nordkinn) w Finnmark. |
| Historia odkrycia | Europejska nazwa nadana w 1553 roku przez angielskiego żeglarza Richarda Chancellora lub kapitana Stevena Borough jako North Cape. Samowie zamieszkują ten obszar od ponad 2000 lat, pierwsi dokumentowani turyści to Francesco Negri (1664). Popularność wzrosła w XIX wieku po wizycie króla Oskara II w 1873 roku. |
| Najlepszy czas na wyjazd | Od połowy maja do końca lipca (dzień polarny, pełna dostępność dróg i centrum do 1:00). Alternatywa: sierpień-wrzesień (ciemne noce, zorza polarna, mniej turystów). Zima (listopad-marzec) wymaga doświadczenia, centrum otwarte 11-16, trasa E69 może być zamykana. Kwiecień i pierwsza połowa maja są ryzykowne ze względu na śnieg. |
| Jak dojechać | Samochodem trasą E6 przez Szwecję lub Finlandię, dalej E69 do Nordkapp przez tunel Nordkapptunnelen bezpłatny od 2012 roku. Długość tunelu 6,87 km, droga E69 na wyspie 34 km. Dystans z południa Polski ponad 3000 km. |
| Koszty wstępu | Bilet do Nordkapphallen: 360 NOK dorośli, 100 NOK dzieci 6-16 lat, dzieci poniżej 6 lat bezpłatnie. Bilet ważny 6 godzin, umożliwia wielokrotne wejścia, obejmuje film panoramiczny, muzeum, Jaskinię Świateł, taras widokowy, kaplicę i punkty gastronomiczne. Parking bezpłatny. |
| Planowanie czasu wyprawy | Z Polski warto zarezerwować 10-14 dni: 3-4 dni na dojazd w obie strony (600-800 km dziennie), 3-5 dni na zwiedzanie. Trasa z rozszerzeniem o Lofoty i Tromsø wymaga 11-12 dni. Motocykliści mogą trasę zrealizować w około 7 dni, ale wymaga to doświadczenia. |
Czy Nordkapp jest naprawdę najdalej na północ wysuniętym punktem Europy?
Nordkapp to najbardziej na północ wysunięty punkt w Europie, do którego można dojechać samochodem. Jednak nie jest to jednocześnie najdalej na północ wysunięte miejsce na wyspie.
Nieopodal znajduje się przylądek Knivskjelodden, który leży około 9 km dalej pieszym szlakiem i sięga aż 1450 metrów dalej na północ, na szerokość 71°11’08„N. To właśnie tam znajduje się rzeczywisty, najbardziej na północ wysunięty punkt Magerøyi, dostępny do przejścia na piechotę. Jeśli natomiast pominąć wyspy i rozważać tylko kontynentalną część Europy, za jej najbardziej wysunięty na północ punkt uważa się Kinnarodden (Nordkinn) w regionie Finnmark. Nordkapp stał się rozpoznawalny głównie dzięki asfaltowej drodze prowadzącej do celu oraz dobrze rozwiniętej infrastrukturze turystycznej. Dla milionów turystów to właśnie tutaj kończy się Europa, a ta symboliczna rola utrzymuje się od wielu lat.
Kto i kiedy odkrył Przylądek Północny?
Nordkapp zyskał europejską nazwę w 1553 roku, gdy angielski żeglarz Richard Chancellor opłynął ten przylądek podczas wyprawy mającej na celu znalezienie Przejścia Północno-Wschodniego do Chin i Indii. To właśnie on lub jego kapitan, Steven Borough (w zależności od źródła), ochrzcił klif mianem North Cape, czyli Przylądek Północny.
Zanim stał się znany Europejczykom, przylądek był dobrze rozpoznawalny przez samów, rdzenną ludność tych terenów, oraz norweskich rybaków, którzy osiedlili się na wyspie Magerøya już co najmniej od XIV wieku. Co więcej, samowie zamieszkiwali te badawcze obszary od ponad dwóch tysięcy lat.
Pierwszą osobą, której pobyt na płaskowyżu został odnotowany w źródłach, był włoski ksiądz Francesco Negri. W 1664 roku zakończył on ponad dwuletnią wyprawę, przemierzając pieszo, łodzią i saniami trasę z Włoch, a w swoim dzienniku zapisał słowa: „Tu jestem na Przylądku Północnym, na samym krańcu świata.„. Prawdziwa fala turystów dotarła na Nordkapp dopiero w XIX wieku. Stało się to za sprawą norweskiego króla Oskara II, który odwiedził to miejsce w 1873 roku, ta wizyta przyczyniła się do wzrostu popularności przylądka wśród europejskich arystokratów.
Kiedy zaplanować wyjazd na Nordkapp?
Najlepszy okres na wyprawę na Nordkapp przypada od połowy maja do końca lipca. W tym czasie trwa dzień polarny, dzięki czemu można podziwiać słońce o północy, które nie chowa się za horyzontem. Drogi są wtedy w pełni dostępne, a centrum turystyczne pozostaje otwarte aż do godziny 1 w nocy. Mimo że temperatura nie jest wysoka, warunki są całkiem komfortowe.
Alternatywą mogą być sierpień i wrzesień. W tych miesiącach noce stają się ciemniejsze, co zwiększa szanse na obserwację zorzy polarnej. Dodatkowo, po połowie sierpnia liczba turystów znacząco maleje, co sprzyja spokojniejszemu zwiedzaniu.
Zimą, od listopada do marca, wyprawa na Nordkapp jest wykonalna, lecz wymaga doświadczenia w prowadzeniu pojazdu po zaśnieżonych i oblodzonych arktycznych drogach. W tym czasie centrum działa w ograniczonym zakresie, od 11:00 do 16:00. Trasa E69 bywa niekiedy zamykana z powodu silnych zamieci śnieżnych.
Kwiecień oraz pierwsza połowa maja to okres obarczony pewnym ryzykiem. Warunki związane ze śniegiem są wtedy kapryśne, choć zwykle droga pozostaje przejezdna.
Jaka pogoda panuje na Nordkappie latem i zimą?
Latem na Nordkappie średnia temperatura w lipcu wynosi jedynie 10,6°C, choć przy bezchmurnym niebie i ciszy może wydawać się znacznie cieplej. Najwyższy odnotowany upał sięgnął aż 28,6°C i miał miejsce w lipcu 1960 roku.
Zimą, szczególnie w lutym, najzimniejszym miesiącu, termometry pokazują przeciętnie -3°C. Gdy wieją silne arktyczne wiatry, odczuwalna temperatura spada jeszcze bardziej, sięgając historycznych -18,6°C z 1986 roku.
| Parametr | Wartość | Miesiąc |
|---|---|---|
| Średnia roczna suma opadów | 865 mm | – |
| Najmniej opadów | 35 mm | Czerwiec |
| Najwięcej opadów | 125 mm | Styczeń |
Dzień polarny trwa od 14 maja aż do 29 lipca, czyli przez 76 dni słońce nie kryje się za horyzontem. Z kolei noc polarna rozpoczyna się około 20 listopada i trwa do około 22 stycznia, przez ten czas słońce wcale nie wschodzi, co sprzyja obserwacjom zorzy polarnej.
Kiedy można zaobserwować dzień polarny, noc polarną i zorzę?
Zorzę polarną na Nordkappie można podziwiać od połowy września aż do końca marca. Im dłużej utrzymuje się noc polarna, tym lepsze stają się warunki do jej obserwacji. Z kolei w okresie od 14 maja do 29 lipca trwa dzień polarny, słońce wtedy nie zachodzi, przez co zorza pozostaje niewidoczna, mimo że aktywność magnetyczna cały czas występuje.
Październik uważany jest za idealny miesiąc, gdyż łączy dogodny dostęp do dróg z początkiem długich nocy polarnych. Natomiast w lutym i marcu warunki na trasach poprawiają się, a widoczność zorzy polarnych nadal pozostaje znakomita.
Położenie Nordkappu na 71° szerokości północnej, w samym centrum pierścienia polarnego (auroral oval), sprawia, że zorza widoczna jest gołym okiem nawet przy niskim poziomie aktywności geomagnetycznej Kp 1-2 Kluczowe jest jednak, aby niebo było bezchmurne. Pogoda na Nordkappie potrafi być zmienna i szybko się zmieniać, dlatego warto zaplanować kilka nocy pobytu, by zwiększyć swoje szanse na udaną obserwację tego wyjątkowego zjawiska.
Jak dojechać na Nordkapp?
Na Nordkapp można dojechać samochodem, wybierając trasę E6 przez Szwecję lub Finlandię, a następnie kontynuując podróż północną Norwegią aż do Olderfjordu. Stamtąd droga E69 prowadzi przez tunel Nordkapptunnelen na wyspę Magerøya.
Pokonanie dystansu z południa Polski do Nordkapp przekracza 3000 km w jedną stronę. Przejazd przez Finlandię zazwyczaj okazuje się krótszy i szybszy niż trasa wzdłuż wybrzeża Norwegii. Korzystanie z tunelu Nordkapptunnelen jest bezpłatne, ponieważ opłaty za jego budowę zostały zniesione w 2012 roku. Na samej wyspie droga E69 ciągnie się przez około 34 km od tunelu aż do parkingu przy centrum.
Warto zaplanować podróż z Polski na Nordkapp i z powrotem na co najmniej 10-14 dni, uwzględniając:
- Przerwy,
- Czas na zwiedzanie podczas trasy.
Jak zorganizować wyprawę samochodem z Polski?
Podróż samochodem z Polski do Nordkapp najczęściej prowadzi przez Litwę, Łotwę, Estonię oraz Finlandię lub Szwecję, a następnie północną częścią Norwegii trasą E6. Cała trasa z Warszawy liczy sobie ponad 3200 km, natomiast wyruszając z Krakowa lub południa kraju, do pokonania jest ponad 3300 km.
Wybierając drogę przez Finlandię, można liczyć na szybszą i bardziej ekonomiczną podróż, ponieważ liczba płatnych odcinków jest tam znacząco mniejsza w porównaniu z trasą biegnącą wzdłuż zachodniego wybrzeża Norwegii. Za kluczowy punkt na trasie uważa się Olderfjord, gdzie droga E6 łączy się z E69. Od tego miejsca do samego Nordkapp zostało już tylko 131 km, wliczając w to prawie 7-kilometrowy podwodny tunel.
Warto rozważyć zaplanowanie kilkudniowych postojów podczas wyprawy. Tromsø oraz Alta stanowią doskonałe miejsca na nocleg i odpoczynek, zanim pokonamy ostatnie kilkaset kilometrów do celu.
Jak dotrzeć transportem publicznym na wyspę Magerøya?
Na Nordkapp można dotrzeć bez własnego auta, korzystając z autobusów lub statków Hurtigruten. Linia autobusowa nr 70 (wcześniej 406) kursuje codziennie w sezonie letnim między Honningsvåg a Nordkapp, a podróż w jedną stronę zajmuje około 45 minut.
Honningsvåg, największe miasto na wyspie Magerøya, jest dobrze skomunikowane. Dojedziesz tam autobusem z Alty lub Tromsø. Dodatkowo statki Hurtigruten robią krótkie przystanki przy tutejszym nabrzeżu, co ułatwia dostęp innymi środkami transportu.
Wyspa Magerøya jest połączona z kontynentem tunelem, którym mogą poruszać się zarówno autobusy, jak i prywatne samochody. Dzięki temu nie ma konieczności korzystania z promu, aby dostać się na wyspę. Podróż publicznym transportem z Tromsø do Nordkapp i z powrotem trwa minimum 2-3 dni. Wynika to z rozkładów jazdy oraz znacznych odległości między tymi punktami.
Jakie wyzwania wiążą się z dojazdem rowerem na Nordkapp?
Wyprawa rowerowa na Nordkapp to wyzwanie, ale jednocześnie niezapomniana przygoda. Trasa E69, która łączy Olderfjord z Nordkapp, liczy sobie 124 km i charakteryzuje się zmiennym ukształtowaniem terenu. Podczas jazdy przemierzysz zarówno tundrowe płaskowyże, jak i malownicze nadmorskie klify.
Jednym z większych utrudnień jest tunel Nordkapptunnelen, który ma aż 6,87 km długości. Niestety, rowerzyści nie mogą poruszać się przez niego na własną rękę, muszą skorzystać z organizowanego transportu lub przewozu samochodem.
Największym wyzwaniem na tym odcinku okazuje się wiatr. Silne podmuchy nie tylko utrudniają jazdę, ale czasem mogą nawet przewrócić rowerzystę lub zepchnąć go z drogi. Do tego dochodzi kapryśna pogoda, która zmienia się nagle i bez zapowiedzi.
Objazd między Honningsvåg a Nordkapp tworzy pętlę o długości 65,8 km, podczas której do pokonania jest ponad 1200 metrów różnicy wysokości. Przejechanie tej trasy zajmuje zazwyczaj ponad 4 godziny intensywnej jazdy.
Najdogodniejszym okresem na wycieczki rowerowe jest lato, czyli miesiące od czerwca do sierpnia. W tym czasie drogi są suche, a dzięki całodobowemu światłu łatwiej poruszać się nawet po zmroku.
Ile kosztuje bilet wstępu i wjazd na Nordkapp?
Bilet wstępu do centrum Nordkapphallen kosztuje 360 nok dla dorosłych oraz 100 nok dla dzieci w wieku od 6 do 16 lat, maluchy poniżej 6 lat mają wstęp bezpłatny. Po skasowaniu bilet obowiązuje przez 6 godzin i umożliwia wielokrotne wejścia.
Dzięki temu można wyjść na plateau o zmierzchu, wrócić do centrum, a następnie ponownie udać się na zewnątrz o świcie, aby podziwiać wschód słońca. W cenę biletu wliczono seans panoramicznego filmu przedstawiającego historię Nordkappu, zwiedzanie muzeum, Jaskini Świateł oraz dostęp do tarasu widokowego z rozległym widokiem na Morze Barentsa.
Dodatkowo, odwiedzający mają możliwość zobaczyć kaplicę i skorzystać z oferty punktów gastronomicznych. Parking przy centrum jest bezpłatny.
Od 2012 roku przejazd tunelem Nordkapptunnelen, który łączy wyspę z lądem stałym, nie wymaga uiszczania opłat. Ponieważ ceny biletów mogą się regularnie zmieniać, warto przed planowaną wizytą sprawdzić aktualne stawki na oficjalnej stronie Nordkapphallen.
Ile dni trzeba przeznaczyć na wyprawę na północny kraniec Norwegii?
Na wyprawę na Nordkapp z Polski warto zarezerwować co najmniej 10-14 dni. W tym czasie zakłada się około 3-4 dni na jazdę w obie strony, pokonując dziennie od 600 do 800 km, oraz dodatkowe 3-5 dni na eksplorację okolicznych atrakcji.
Choć turyści często spędzają na miejscu jedynie kilka godzin, to sama droga do przylądka i z powrotem prowadzi przez przepiękne krajobrazy. Zachwycają fiordy, alpejskie szczyty i rozległe tundry Finnmarku, dlatego warto unikać pośpiechu, by w pełni docenić urok tego regionu.
Jeżeli planujemy trasę rozszerzoną o Lofoty i przystanek w Tromsø, dobrze jest przeznaczyć na to minimum 11-12 dni. Takie wskazówki potwierdzają doświadczenia podróżników przemierzających ten szlak samochodem lub kamperem.
Z kolei motocykliści, dzięki większej mobilności, potrafią zrealizować wyprawę na Nordkapp wraz z Lofotami w około 7 intensywnych dni. To jednak opcja przeznaczona dla osób z dużym doświadczeniem i zdolnością do pokonywania długich dystansów w krótkim czasie. Najważniejsza zasada planowania jest prosta: im więcej czasu poświęcimy na podróż, tym bogatsze i pełniejsze będzie nasze przeżycie.
Gdzie znaleźć nocleg lub pole kempingowe w okolicach Nordkappu?
Honningsvåg to główna baza wypadowa na Nordkapp, usytuowana 34 km od przylądka, na tej samej wyspie Magerøya. To najbardziej na północ wysunięte miasto w Norwegii.
W mieście znajdziemy różnorodne miejsca na nocleg, od hoteli, jak Scandic Bryggen, po pensjonaty, hostele młodzieżowe oraz pole kempingowe Nordkapp Camping, które jest położone nad fiordem Skipsfjord, 8 km od centrum. Na płaskowyżu Nordkapp nie ma tradycyjnych noclegów, a centrum Nordkapphallen w sezonie letnim bywa otwarte do około pierwszej w nocy. Dlatego najlepiej zatrzymać się w Honningsvåg lub rozbić namiot podczas wędrówki. Ważne: Jeśli planujesz wizytę w szczycie sezonu (czerwiec-lipiec), rezerwuj nocleg w Honningsvåg z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, ponieważ miejscowość jest niewielka, a turystów przybywa bardzo dużo.
Miasteczko Honningsvåg jako główna baza wypadowa
Nocowanie pod namiotem w pobliżu Nordkappu jest możliwe dzięki norweskiej zasadzie zwanej allemansretten, czyli prawu do swobodnej wędrówki. Pozwala to rozbić namiot niemal wszędzie na terenach otwartych, pod warunkiem zachowania minimalnej odległości 150 metrów od zabudowań. Na płaskowyżu Nordkapp, wewnątrz ogrodzenia centrum Nordkapphallen, biwakowanie jest jednak niedozwolone. Dostęp do tego miejsca wymaga zakupu biletu wstępu, a także odbywa się w wyznaczonych godzinach.
Jednym z chętnie wybieranych miejsc na nocleg pod gwiazdami jest teren przy szlaku prowadzącym do Knivskjelodden. Stawiając tam namiot, można cieszyć się przepięknym widokiem na Morze Barentsa, a dodatkowo wejście na ten szlak nie wiąże się z koniecznością kupowania biletu.
Zimą biwakowanie w rejonie Nordkappu staje się sporym wyzwaniem pod względem logistycznym. Temperatura często spada poniżej -10°C, a porywisty wiatr może osiągać siłę burzy. Pokrywa śnieżna utrzymuje się tam przez kilka miesięcy, znacznie utrudniając noclegi na zewnątrz. Latem ogniska można rozpalać wyłącznie w miejscach jednoznacznie oddalonych od zabudowań. Norweski zakaz palenia ognia obowiązuje w sezonie od 15 kwietnia do 15 września w okolicach lasów, co ma na celu ochronę przyrody oraz zapewnienie bezpieczeństwa.
Zasady nocowania pod namiotem na przylądku
Na samym Nordkappie największą atrakcją jest platforma widokowa z metalowym globusem, który od 1978 roku stoi na krawędzi 307-metrowego klifu. To właśnie wokół niego turyści robią słynne zdjęcia z Morzem Barentsa w tle.
W centrum Nordkapphallen znajduje się muzeum z historyczną wystawą, prezentowaną w formie tunelu pod ziemią. Dodatkowo odwiedzający mogą obejrzeć panoramiczny film o przylądku w kinie lub zanurzyć się w multimedialną Jaskinię Świateł. Przy centrum stoi kaplica ekumeniczna, najdalej na północ usytuowana świątynia na świecie, gdzie pary mogą zawrzeć związek małżeński. To unikalne miejsce przyciąga wiele par, które pragną wyjątkowej scenerii.
Na placu przed budynkiem zobaczyć można pomnik Dzieci Świata, stworzony przez grupę siedmiorga młodych artystów z różnych kontynentów w ciągu zaledwie siedmiu dni. Dla osób lubiących piesze wędrówki ciekawą opcją jest 9-kilometrowy szlak prowadzący do Knivskjelodden, prawdziwego, najbardziej na północ wysuniętego punktu wyspy, do którego można dotrzeć bez konieczności zakupu biletu.
Jakie są główne atrakcje turystyczne na Nordkappie?
Po drodze do Nordkapp warto zatrzymać się w Tromsø, największym mieście północnej Norwegii. Można tam zobaczyć charakterystyczną Katedrę Arktyczną, odwiedzić Uniwersytet Arktyczny oraz pospacerować po tętniącym życiem nabrzeżu. Kilkaset kilometrów na północ leży Alta, gdzie w 1985 roku wpisano na listę UNESCO prehistoryczne malowidła naskalne.
Jeśli wybierzesz trasę wzdłuż zachodniego wybrzeża, z pewnością zachwycą cię Lofoty z ich białymi plażami i turkusową wodą oceanu. Znakiem rozpoznawczym tego regionu są czerwone chatki rybackie, nazywane rorbu, które stanowią jeden z najbardziej znanych widoków Skandynawii.
Archipelag Senja, często określany jako Norwegia w miniaturze, oferuje zbliżone pejzaże do tych na Lofotach, jednak spotkasz tam znacznie mniej turystów, co sprawia, że miejsce to jest bardziej kameralne i spokojne. Ostatni fragment trasy E69, przebiegający przez przełęcze i płaskowyż Finnmarku, ukazuje surowość arktycznej tundry. Ten niemal bezdrzewny, rozległy krajobraz często urozmaicają renifery, które można zobaczyć przy drodze, pasące się na niekończących się równinach.
Co warto zobaczyć po drodze do Przylądka Północnego?
Podczas podróży ku Nordkapp warto zatrzymać się w Tromsø, największym mieście znajdującym się na północy Norwegii. Znajduje się tam słynna Katedra Arktyczna, Uniwersytet Arktyczny oraz tętniące życiem nabrzeże, które zachęca do spacerów i odkrywania lokalnej atmosfery.
Kilkaset kilometrów dalej, na północ, leży Alta, miejsce znane przede wszystkim z prehistorycznych malowideł naskalnych, które w 1985 roku zostały wpisane na listę UNESCO. 6000 obrazów, stanowiące jedyne takie prehistoryczne zabytki w Norwegii.
Podróżując wzdłuż zachodniego wybrzeża, warto odwiedzić Lofoty. Ten archipelag zachwyca białym piaskiem i turkusową wodą oceanu, a charakterystyczne czerwone chatki rybackie, czyli rorbuer, są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Skandynawii.
Niedaleko stąd znajduje się archipelag Senja, często nazywany Norwegią w miniaturze, który oferuje krajobrazy przypominające te z Lofotów, lecz jest znacznie mniej zatłoczony. To doskonałe miejsce dla osób pragnących ciszy i kontaktu z dziką przyrodą. Ostatni odcinek trasy E69 na Finnmarku to przełęcze i równinne plateau, wprowadzające w atmosferę arktycznej tundry. Krajobraz jest tam niemal bezdrzewny i rozległy, a tuż przy drodze można zauważyć pasące się renifery, które są nieodłącznym elementem tego regionu.
Jakie lokalne pamiątki warto przywieźć z wyprawy?
Na Nordkappie głównym punktem zakupowym jest sklep z pamiątkami mieszczący się w centrum Nordkapphallen. To właśnie tam można zdobyć oficjalny certyfikat potwierdzający dotarcie na Przylądek Północny, dokument dostępny w kilku językach, uznawany przez turystów za symboliczny dowód ukończenia wyprawy.
Sklep oferuje też unikalne pocztówki z charakterystycznym stemplem pocztowym Nordkapp, ponieważ znajduje się tam lokalna poczta. Tak ostemplowane kartki to prawdziwa gratka dla kolekcjonerów.
W asortymencie znajdziemy:
- Wyroby z norweskiej wełny,
- Tradycyjną biżuterię wzorowaną na motywach samiskich,
- Regionalne przysmaki, takie jak brunost, karmelowy ser, wędzone ryby oraz dżemy z arktycznych owoców.
Nie można też pominąć wizyty w Honningsvåg, gdzie lokalni rzemieślnicy oferują produkty związane z kulturą Samów oraz tradycyjnym rybołówstwem. Warto jednak mieć na uwadze, że ceny w Norwegii są wysokie. Zakupy w Nordkapphallen należą do najdroższych, co wynika z monopolistycznej pozycji sklepu na jednym z najbardziej odległych krańców kontynentu.